5. LABIN – ATRAKCJE NA DZWONNICY. Jak już wcześniej pisałem po wdrapaniu się na wieżę ujrzeliśmy dwa piękne dzwony. Byłem bardzo ciekawy jaki dźwięk wydobywa się z jednego z nich… Chwyciłem za jego ciężkie serce i BUM…W jednej chwili wraz z dostojnym głosem tego średniowiecznego zabytku rozległ się przenikliwy, lecz nie za głośny pisk alarmu.
Po chwili konsternacji zorientowaliśmy się, że ten eksperyment nie był dobrym pomysłem…
Pierwsza myśl jaka przyszła mi do głowy, to ile mnie ta zabawa będzie kosztowała?…
Poczekamy, zobaczymy…
Podziwianie pięknych widoków z odgłosem elektronicznego alarmu w tle nie należy do najciekawszych przeżyć, ale na szczęście piskliwy dźwięk ustał i jeszcze przez parę chwil raczyliśmy się urokami okolicy.
No ale przecież kiedyś trzeba z tej wieży zejść i „wypić piwo, którego sobie nawarzyłem” (wolałbym, aby w tym powiedzeniu nie było cudzysłowia .. ).
A żeby było śmieszniej, to tuż po zejściu z pierwszego stopnia schodów wiele się wyjaśniło.
Otóż była tam kartka z napisem w PIĘCIU językach (po polsku nie było), w wolnym tłumaczeniu:
ZAKAZ DZWONIENIA DZWONEM !!!
No to jesteśmy w domu… (fajnie by było, ale niestety to wciąż ta nieszczęsna wieża…)
Jak to mówią: „Polak mądry zawsze po szkodzie”, zamiast czytać przed szkodą, czyta przeważnie po…
Schody ubywały z każdym krokiem, a to znaczyło, że spotkanie z
„Dzwonnikiem z Notre Dame” (czyt.: bileterem z dzwonnicy Labin ) stawało się coraz bardziej bliskie.
Miły Pan już na nas czekał…
Na szczęście nie wyglądał on na upiornego Quasimodo.
Zmierzył nas tylko przenikliwym wzrokiem i zapytał, kto wpadł na ten wspaniały pomysł, aby przerywać jego sielankową pracę i kazać tłumaczyć się swojemu szefowi w centrali z tego włączonego alarmu.
Tym razem obyło się bez konsekwencji finansowych (zapewne zadziałał mój urok osobisty) i skończyło się tylko na upomnieniu oraz prośbie, aby czytać mimo wszystko komunikaty napisane przez obsługę.
Przeprosiliśmy za nieumyślne zamieszanie i udaliśmy się w kierunku parkingu.
Ale po drodze spotkała nas jeszcze jedna przygoda, również z tłem historycznym, ale z czasów już nam bliższych.
Natknęliśmy się na starszego Chorwata, który będąc pod znacznym wpływem środków potęgujących odwagę, zaczepił nas by porozmawiać o naszej Ojczyźnie.
Okazało się, że pracował on wiele lat w Polsce i z nostalgią wspomina dawne czasy gen. Jaruzelskiego, a nawet tow. Gierka…
Uwierzcie mi, wcale nie było łatwo wyrwać się z magii wspomnień tego Pana…
Ale my już naprawdę mieliśmy dosyć wrażeń jak na jedno popołudnie…
Byliśmy bardzo szczęśliwi, gdy w końcu dotarliśmy do naszego apartamentu.

Cdn…














Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Obraz
4. LABIN – PRZERWA W PLAŻINGU. Ponieważ nie da się cały czas leżeć na plaży, dlatego robiliśmy sobie małe przerywniki na inne atrakcje w okolicy.  Największą z nich jest miasteczko Labin, dumnie wznoszące się nad Rabac’em. Jest ono głównym źródłem zaopatrzenia w potrzebne dobra konsumpcyjne. Są tam dwa duże supermarkety (Konzum i Plodine), Lidl, Inter Sport, wiele mniejszych sklepów oraz jedna lub dwie stacje benzynowe. No ale główną atrakcję Labin stanowi stare miasto. Mieści się ono na samym szczycie góry. Otoczone jest murami obronnymi, na których znajdują się średniowieczne armaty. Idąc wzdłuż murów można podziwiać rozległą panoramę okolicy. Następnie należy udać się przez jedną z bram na spacer uliczkami tego mini grodu. Są tam stare kamienice, galerie z rękodziełem, jeden lub dwa kościoły, piękne płaskorzeźby na murach oraz DZWONNICA. I tu się na chwilę zatrzymajmy… Stare drewniane schody prowadzą na samą górę, gdzie wiszą sobie dwa stare dzwony. Wsz...
Czytaj więcej
Obraz
2. DZIEŃ PIERWSZY. WSPOMNIENIA WRÓCIŁY. Jak już wcześniej pisałem na miejsce naszego pobytu wybraliśmy cudowne miasteczko Rabac. Byliśmy tam już 18 lat temu, spędzając nasze pierwsze wakacje w Chorwacji. Wtedy mieszkaliśmy w samym centrum.Tym razem znaleźliśmy kwaterę w połowie drogi między Labin a Rabac. Zrobiliśmy to celowo, aby wypoczywać z dala od turystycznego zgiełku, tłoku i hałasu, lecz zarazem na tyle blisko (ok. 2 km. od morza) by móc codziennie korzystać z atrakcji tego Adriatyckiego kurortu. Apartament znajdował się na skraju góry i oferował oprócz basenu, egzotycznych roślin, ciszy i spokoju, przepiękne widoki panoramy miasta Rabac, morza oraz otaczających je wzgórz porośniętych cudowną zielenią. Na miejsce dojechaliśmy ok. godz.10.00, a kwatera dostępna była dopiero po 14.00… Cóż robić? Trzeba rozpoznać okolicę i przywitać się z morzem. Zjechaliśmy na sam dół, do miasteczka, zaparkowaliśmy samochód (co jak sie później okaże wcale nie jest takie łatwe) i rus...
Czytaj więcej
Obraz
8. PULA. Pula jest jakaś dziwna… Jest to duże, portowe miasto, bardzo bogate w różnorodne zabytki, zachowane w doskonałym stanie, ale… No właśnie, ale… Porównując ją do innych tej wielkości miast jak: Zadar, Split, Dubrownik, podobnie obdarzonych przez historię swoimi skarbami, odstaje od nich dość znacznie. Choć posiada prawdziwe „perły”, a nawet „diamenty” architektury, są one jakieś „nieoszlifowane”, źle „opakowane”, przez co nie wywołują tak potrzebnych u turystów emocji i zachwytu. Brakuje tej iskry, która rozpala zmysły i powoduje, że nie chce się stąd odjeżdżać.Zaznaczam, że jest to moje bardzo subiektywne odczucie.Zwiedzanie zaczęliśmy od amfiteatru, lub jak ktoś woli Koloseum. Jest zachowany w świetnym stanie i dumnie góruje nad okolicą. Akurat odbywał się wewnątrz festiwal filmowy, więc był czerwony dywan, limuzyny, paparazzi itp. atrakcje.Ponieważ miałem aparat fotograficzny (który przy tamtych wyglądał jak Fiat 126p. obok Ferrari), to zrobiłem parę fotek...
Czytaj więcej