13. REZERWAT KAMENJAK CZ. 2 

 Po przejechaniu paru kilometrów w tumanach kurzu docieramy do celu wyprawy (ale ja jestem dziwny, zamiast reklamować to miejsce, połowę osób właśnie zniechęciłem…). 
Duży parking (darmowy), zapełniony samochodami świadczy, że będzie fajnie.
Wysiadamy…
PATELNIA…
Idziemy w kierunku horyzontu, z widokiem morza…
Po 100 metrach pot się nam leje po d…e.
(zniechęciłem kolejne 20% osób).
Morale wśród członków wyprawy drastycznie spada (a co mają mówić ci, którzy idąc całą drogę pieszo dotrą tu za jakąś godzinę…???).
Nagle, za szczytem pagórka, naszym oczom ukazuje się bajkowy krajobraz…
Soczyście zielona roślinność porasta rozległy teren, a za nią… Adriatyk, odgrodzony od lądu wysokimi, drapieżnymi skałami klifów.
Ich koszmarnie poszarpane krawędzie świadczą o bezustannej walce, jaką toczą z morzem w obronie terytorium Istrii.
Schodzimy niżej, w kierunku wysokich trzcin.
Jest tam punkt widokowy na drewnianej platformie, oryginalny placyk zabaw z elementów recyklingu, drewniane rzeźby i… tajemnicza ścieżka prowadząca w głąb trzcinowych chaszczy.
Co tam…, klify poczekają, idziemy w krzaki ...
Takich ciekawskich jak my było więcej. Okazało się, że wewnątrz bujnej zieleni, całkowicie izolującej od piekącego słońca, istnieje Safari Bar.
W boksach z trzciny, na drewnianych ławach, w chłodzie i fajnym klimacie lat 70-tych ( „dzieci kwiaty”, Hawaje itp. ) można zrelaksować się pijąc różne trunki kupione w barze.
W każdym razie było to bardzo ciekawe doznanie estetyczne, a może egzotyczne, lub ekscentryczne…, albo wszystko razem.
Po ostudzeniu temperatury ciał, uzupełnieniu płynów, wyschnięciu cieknącego po... plecach potu, udaliśmy się na klify.
Ale o tym w następnym odcinku (jeżeli jeszcze to ktoś czyta, z tej garstki osób niezniechęconych po mojej początkowej antyreklamie… 

 Cdn...














Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Obraz
4. LABIN – PRZERWA W PLAŻINGU. Ponieważ nie da się cały czas leżeć na plaży, dlatego robiliśmy sobie małe przerywniki na inne atrakcje w okolicy.  Największą z nich jest miasteczko Labin, dumnie wznoszące się nad Rabac’em. Jest ono głównym źródłem zaopatrzenia w potrzebne dobra konsumpcyjne. Są tam dwa duże supermarkety (Konzum i Plodine), Lidl, Inter Sport, wiele mniejszych sklepów oraz jedna lub dwie stacje benzynowe. No ale główną atrakcję Labin stanowi stare miasto. Mieści się ono na samym szczycie góry. Otoczone jest murami obronnymi, na których znajdują się średniowieczne armaty. Idąc wzdłuż murów można podziwiać rozległą panoramę okolicy. Następnie należy udać się przez jedną z bram na spacer uliczkami tego mini grodu. Są tam stare kamienice, galerie z rękodziełem, jeden lub dwa kościoły, piękne płaskorzeźby na murach oraz DZWONNICA. I tu się na chwilę zatrzymajmy… Stare drewniane schody prowadzą na samą górę, gdzie wiszą sobie dwa stare dzwony. Wsz...
Czytaj więcej
Obraz
2. DZIEŃ PIERWSZY. WSPOMNIENIA WRÓCIŁY. Jak już wcześniej pisałem na miejsce naszego pobytu wybraliśmy cudowne miasteczko Rabac. Byliśmy tam już 18 lat temu, spędzając nasze pierwsze wakacje w Chorwacji. Wtedy mieszkaliśmy w samym centrum.Tym razem znaleźliśmy kwaterę w połowie drogi między Labin a Rabac. Zrobiliśmy to celowo, aby wypoczywać z dala od turystycznego zgiełku, tłoku i hałasu, lecz zarazem na tyle blisko (ok. 2 km. od morza) by móc codziennie korzystać z atrakcji tego Adriatyckiego kurortu. Apartament znajdował się na skraju góry i oferował oprócz basenu, egzotycznych roślin, ciszy i spokoju, przepiękne widoki panoramy miasta Rabac, morza oraz otaczających je wzgórz porośniętych cudowną zielenią. Na miejsce dojechaliśmy ok. godz.10.00, a kwatera dostępna była dopiero po 14.00… Cóż robić? Trzeba rozpoznać okolicę i przywitać się z morzem. Zjechaliśmy na sam dół, do miasteczka, zaparkowaliśmy samochód (co jak sie później okaże wcale nie jest takie łatwe) i rus...
Czytaj więcej
Obraz
8. PULA. Pula jest jakaś dziwna… Jest to duże, portowe miasto, bardzo bogate w różnorodne zabytki, zachowane w doskonałym stanie, ale… No właśnie, ale… Porównując ją do innych tej wielkości miast jak: Zadar, Split, Dubrownik, podobnie obdarzonych przez historię swoimi skarbami, odstaje od nich dość znacznie. Choć posiada prawdziwe „perły”, a nawet „diamenty” architektury, są one jakieś „nieoszlifowane”, źle „opakowane”, przez co nie wywołują tak potrzebnych u turystów emocji i zachwytu. Brakuje tej iskry, która rozpala zmysły i powoduje, że nie chce się stąd odjeżdżać.Zaznaczam, że jest to moje bardzo subiektywne odczucie.Zwiedzanie zaczęliśmy od amfiteatru, lub jak ktoś woli Koloseum. Jest zachowany w świetnym stanie i dumnie góruje nad okolicą. Akurat odbywał się wewnątrz festiwal filmowy, więc był czerwony dywan, limuzyny, paparazzi itp. atrakcje.Ponieważ miałem aparat fotograficzny (który przy tamtych wyglądał jak Fiat 126p. obok Ferrari), to zrobiłem parę fotek...
Czytaj więcej